malapit na pala….

4 na araw na lang at 4 na taon na kami ni chris aka bitoy.

kahit na madalas ayaw niyang hawakan ko ang mukha niya at kurutin at ilong niya dahil lumalabas ‘daw’ ang oil dito,

kahit minsan para ko siyang tatay at detractor sa pag-criticize niya sa akin at sa paraan ng pananalita ko,

kahit minsan nakakalimutan niya akong sabihan ng maganda kahit joke lang,

at kahit minsan nakakalimutan niyang girlfriend niya ko at hindi katropa…

mahal na mahal ko pa rin itong si ka bitoy…

masarap ang kanyang adobong manok at chicken mushroom soup…

tinuturuan niya akong magluto…

inaalagaan niya ko pag may sakit ako…

minamasahe ang ulo kong madalas sumpungin ng migraine…

pinapangaralan niya ako ng mga bagay na hindi ko natutunan sa tatay kong umabandona sa amin (ngunit muling nagbalik upang handugan kami ng awiting rak en rol)

tinuruan niya akong madadaan ang lahat sa pagiging mahinahon at sa diplomasiya at pag-uusap

naitimo niya sa puso at isip ko na maaari kong gawin ang anumang bagay na gusto kong gawin kung ito ay kalooban ng Diyos at kung may passion ako sa bagay na iyon…

na mahalin ang mga bagay na ginagawa ko…

na maging malawak ang pang-unawa…

na masarap tumawa kahit tumatalsik ang laway mo…

na isipin ang mga bagay na makakabuti at makakasama sa kapwa mo…

at higit sa lahat, tinuruan niya akong mahalin ang sarili ko.

Mahal, kung mababasa m ang entry na ito, gusto kong malaman mo na mahalaga ang panahon na nagdaan na magkasama hindi dahil masarap magbilang ng taon at may maipagmamalaki akong long term relationship. Kundi dahil ito ang ibinigay ni Lord para i-enjoy natin ang ganda ng buhay at ang tunay na kahulugan ng acceptance at unconditional love. At kagaya ng sinabi ko sa iyo dati:

Masayang masaya ako na ikaw ang binigay ng Panginoon sa buhay ko
Hindi ko man masabing naghahagalpakan tayo ng tawa lagi (pero madalas,hehehe)
At kung minsan (gaano kadalas ang minsan, ahehehehe)
May mga bagay akong ginagawa na ikinagugulat mo, ikinasasama ng loob mo, o ikina-iisp mosyempre, tandaan mo na lnghindi laging matino ang girlfriend mo
Pero,
ang alam ko lang,
hanggang sa manuot na ang lamig sa mga butuhin kong mga kamay
hanggang sa hindi ko na mabanaag ang pagdatal ng bukang liwayway
hanggang sa araw na hindi ko na mawari kung ano ang panaginip sa pakiwari,
sa pangarap sa katotohanan,
sa malalamig na dampi ng hangin sa mainit na hininga ng haring araw
hanggang sa tumakas na ang buwan at lamunin ng panibagong kinabukasan
ang mga kamay mo lang ang gusto kong hawakan
I lab yu lab yu